यो घटना कुनै फिल्मको जस्तो लाग्छ । सुरुमा सुन्दा अपत्यारिलो भएपनि यो घटना पूर्ण रुपमा वास्तविक हो । भारतको कानपूरबाट ४० किलोमिटर टाढा इनायत मझावनपुर गाउँका लागि विलासा देवी मरिसकेकी थिइन् । गाउँका मानिसहरुले नै उनलाई ४० वर्ष पहिले गंगामा बगाइदिएका थिए ।
स्थानीयले विलासा देवीको मृत्यु भइसकेको भन्ने सोचेर उनलाई गंगामा बगाइदिएका थिए । ४० वर्षपछि जब विलासा गत डिसेम्बर २३ तारिख शुक्रबारका दिन आफ्नो जन्मस्थल आइपुगिन् र आफ्नो परिचय दिइन् तब मानिसहरु निकै अचम्मित भए ।४० वर्ष पहिले विलासालाई सर्पले डसेको थियो । सर्पले डसेर अचेत भएकी उनलाई स्थानीयले मरिसकेको सम्झेर गंगामा बगाइदिए । गंगामा बगाइएकी महिला ४० वर्षपछि फर्केर आएपछि त्यहाँका स्थानीय चकित परेका छन् । अचम्मित गरिदिने यो घटना ४० वर्षसम्म कानपुरमा गोप्य रह्यो ।तर गत शुक्रबार बेलुका यसमा यस्तो नाटकीय मोड आयो कि यो सबैको चर्चाको विषय बन्यो ।गाउँका मातादीनले ४० वर्ष पुरानो घटनालाई याद गर्दै यसको पुष्टि गर्छन् । मातादीनका अनुसार विलासालाई तब कानपुरको सिद्धनाथ घाटमा मृत मानेर बगाइएको थियो । विलास मूल रुपमा कानपुरको पतारा गाउँकी हुन् । उनको पहिलो विवाह बिधुनका चरैया गाउँमा छिद्दुसँग भएको थियो । छिद्दुसँग सम्बन्धमा तितोपन छाउन थालेपछि विलासाले नजिकैको इनायतपुर मझावन गाउँका कल्लूसँग विवाह गरेकी थिइन् । यसै गाउँमा उनलाई सर्पले टोकेको थियो र मानिसहरुले मृत सम्झेर उनलाई बगाइदिएका थिए । यहाँको इलाकाको पुरानो परम्पराका अनुसार जसलाई सर्पले टोकेको छ वा टीबीजस्ता बिरामीको मृत्यु भयो भने उनीहरुलाई जलाउनुको साटो गंगामा बगाइन्छ ।विलासा देवीका अनुसार केही स्थानीयले उनलाई इलाहाबादमा गंगाबाट निकालेका थिए । उनी तीन वर्षसम्म इलाहाबादमा गंगाको किनारामा रहेको एक मन्दिरमा बसिन् ।
त्यसै मन्दिरबाट विलासालाई कन्नोजका राम सरनले आफूसँगै लिएर गए । केह वर्ष पहिले विलासाको भेट सन्नो नामका एक महिलासँग भयो । सन्नो कानपुरकी थिइन् । जब यी दुईको कुराकानी भयो तब उनको मस्तिष्कमा पुराना याद ताजा भएको उनले बताइन् ।सन्नोले विलासालाई उनको पहिलो विवाहबाट जन्मिएकी छोरी राम कुमारीको बारेमा बताइन् । उनले राम कुमारीलाई पनि यो कुरा बताइन् । सुरुमा राम कुमारीले उनको कुरामा विश्वास गरिनन् । राम कुमारीले विलास देवीलाई कन्नौजबाट इनायतपुर मझावन ल्याइन् । गाउँ पुगेपछि उनले भनिन्, ‘अब मलाई धेरै कुरा याद आइसकेको छ । मेरो पुरानो घर, मेरो परिवार, मेरा बच्चा । अब म यहाँ नै बस्छु ।
Loading...